Terug naar huis
Ja aan alles komt een eind zo ook aan deze vakantie. Nog even terug naar gisteren want het leukste en het toch wel spannenste van alles vooral voor Viv hadden we nog niet verteld. Zoals jullie allen wel gezien hadden op de foto's, was er in het hotel een klein katertje jaja de rode, nou ja voor de gene die Viv langer kennen werd ze dus helemaal verliefd op het beestje en het beestje op haar, haha hij hoorde haar en nog geen vijf minuter later was hij bij haar, echt super leuk.
Maar dit had dus wel als gevolg dat de terugreis in zicht kwam en het katertje toch eigenlijk wel mee wilde naar Nederland dat had Viv bedacht. Nou ja dan maar gaan vragen wat je moest doen om het beestje mee te mogen nemen en wat we er voor nodig hadden. Het eerste wat erg belangrijk was is het katertje gezond, dus hop Viv met Mien weet het beter naar de dierenarts en ja hoor het was een gezond beestje van ongeveer 7 weken oud, oke eerste probleem opgelost.
Toen Corendon bellen van mag hij mee en wat hebben we nodig, Viv zette al haar hulp troepen in Nederland in om te helpen en ja hoor we moesten alleen nog Corendon vanuit Turkije bellen of er plaats was, toen ze uiteindelijk maar niet belde hadden de dames achter de balie van het hotel de dag voor vertrek nog maar eens gebeld of ze al iets wisten. Deze vertelde toen dat er bij de kat bloed afgenomen moest worden en dat moest opgestuurd worden naar Ankara dit kon wel 4 maanden duren goh wat keek Viv beteuterd.

Toen zei ik bel dan zelf dan weet je het zeker want de dierenarts en ook op internet stond hier allemaal niks van. Dus terug naar hotel om de persoon in kwestie terug te bellen en Viv legde de goede man uit wat nou precies de bedoeling was. De man vertelde dat hij van de balie medewerkster begrepen had dat het om een kat ging in Nedeland dus om een verhaal kort te maken de kitten mocht mee van Corendon.
Nou Viv die glunderde van oor tot oor en zodoende het verhaal van gisteren om al die km te lopen op zoek naar een kiddie bag, dit moest van stof en een bepaalde afmeting hebben maar ja ons kennende hebben we die gevonden

Toen die avond in de taxi naar de dierenarts want hij moest geent worden en gechipt en ook moest hij geent worden tegen rabbis (hondsdolheid) en moest een europees paspoort hebben de dierenarts was erg aardig en zetten de spuitjes een week eerder goh wat werkte ze toch allemaal lekker mee super!!
Toen dit allemaal klaar was op naar het hotel waar we eindelijk de kleine man mee naar de kamer mochten nemen en hij daar ook `s nacht mocht blijven goh wat was Viv gelukkig
Toen de volgende ochtend nog een keer ontbijten on 7.45 en om 8.30 kwam de bus en Kedi (poes in het Turks) ja zo heet hij mocht mee in de bus en in zijn mooie mandje. De kleine man was zo van slag dat hij na een stukje rijden zijn darmen even moest legen, dus wat kan zo'n kereltje dan stinken.

Op het vliegeveld aan gekomen moest Viv nog even een peukje roken, want ja best spannend hoe gaat het op het vliegveld met Kedi en natuurlijk de douane want ja we zaten nog niet in het vliegtuig en met de ervaring van vorig jaar in ons achterhoofd. Binnen gekomen zagen we dat er bijna niemand was en we zo naar de incheck balie konden, toen we in de rij stonden te wachten kwam er een bewaker naar ons toe en of we even bij de balie wilde komen, je zag Viv een beetje verschrikt kijken want ja wat nu,Viv liep natuurlijk ook een beetje moeilijk omdat ze toch nog steeds wel last had van haar voet en ze met een kruk loopt.
De vrouw achter de balie van Corendon dacht dat Viv gips had en ja dan heb je voorrang op de andere gasten in de rij hehe weer een keer een voordeel van Viv haar kruk. De vrouw keek even de paspoorten na en vroeg of we een hele rij dat zijn drie stoelen naast elkaar wilde hebben, hadden we meer ruimte, ook namen ze het paspoort van Kedi even mee om te copieeren, Viv betaalde netjes de twintig euro en ja hoor weer een obstakel minder. Toen op naar de douane, Viv kreeg steeds meer kleur op haar gezicht van spanning. De man achter de douane keek even naar de paspoorten en moest wel lachen en wenste ons een fiijn reis. Goh wat ging het goed deze keer op naar het vliegtuig gordels om en ja hij vloog op tijd een min puntje van deze vlucht was dat we een tussen landing gingen maken op Eindhoven maar ja dat kon er ook nog bij.
Zo kwamen we om 15.45 aan op Schiphol hier ook nog langs de paspoort controle en ja Kedi begon natuurlijk lekker te miauwen de man achter de balie keek even lachte en vroeg of we een fijne vakantie hadden gehad wij zeiden ja hoor en mochten doorlopen.
Toen de koffers halen en ja we werden eruit gehaald bij de controle de man vroeg of hij in onze koffers mocht kijken, ja hoor geen enkel probleem aangezien we niet veel extra dingen mee konden nemen ivm ons overgewicht op de heen reis al.
De man vroeg of we ook kleding meegenomen hadden we zeiden nee alleen twee t' shirts voor de jongens en voor Hans een verder wat magneten, hij keek even naar het mandje en Viv vertelde dat er een kat in zat, de man wenste ons een goede rit naar huis en hoefde niet in de koffers te kijken, hehe ook weer klaar. Op naar de bus van Corendon deze stond ook al klaar op naar de auto en op naar huis.
Nou dit was dus echt het einde van onze reis en ja ik heb altijd gezegd we gaan met zijn tweeen en komen nu met zijn drieeen thuis ja ik heb er een Turks klein kind bij.
Groetjes en op naar volgend jaar dan gaan we naar Istanbul
Mamsie en Veuvje
Reacties
Reacties
Jeetje Viv, wat leuk!! Dit is toch wel het mooiste souvenier in je collectie!!
Ahhhh ben benieuwd xxxx
superleuk!! ik hou van poesjes!!
maak je je moeder toch nog blij met een kleinkindje
Hallo hoe gaat het met jullie?
Hoe gaat met het kleinekindje?
met ons gaat het goed en met het kleinkind ook haha
Hoi hoe gaat het met jullie, is ales goed,blij dat je weer thuis ben.
nou het weer daar was lekkerder maar ook wel weer lekker om weer Hollandse pot te eten
groetjes viv en rosie
Reageer
Laat een reactie achter!
- {{ error }}